Thiru Shakthi Mutham Sri Sakthivaneswara Swamy Temple 22nd of 129 on the south bank of the Kaveri · Chola Nadu · Temples near Kumbakonam

Saint Thirunavukkarasar (Appar) visited this temple and sang this Pathigam. Verse 1 of 10.

O god who holds blazing fire in your hand, Sivakozhunthu who dwells at Thirusakthi Mutram. Before Yama, who swiftly comes to take life, torments me, place the mark of your lotus feet upon me. If you leave me aside, an undying blame will wrap around you; know this.

Verse text and transliteration as given in the write-up. Word meanings and the English meaning are AI-assisted drafts.

All ten verses

1. 01

   கோவாய் முடுகி யடுதிறற் கூற்றங் குமைப்பதன்முன்பூவா ரடிச்சுவ டென்மேற் பொறித்துவை போகவிடின்மூவா முழுப்பழி மூடுங்கண் டாய்முழங் குந்தழற்கைத்தேவா திருச்சத்தி முற்றத் துறையுஞ் சிவக்கொழுந்தே

   Kōvāy muṭuki yaṭuthiṟaṟ kūtṟaṅ kumaippathaṉmuṉ / pūvā raṭichchuva ṭeṉmēṟ poṟiththuvai pōkaviṭiṉ / mūvā muzhuppazhi mūṭuṅkaṇ ṭāymuzhaṅ kunthazhaṟkaith / thēvā thiruchchaththi mutṟath thuṟaiyuñ sivakkozhunthē

   ஒலிக்கும் தீயினைக் கையில் ஏந்திய தேவனே! திருச்சத்திமுற்றத்தில் உகந்தருளியிருக்கும் சிவக்கொழுந்தே! தலைமை உடையவனாய் விரைந்து வந்து உயிரைப் போக்கும் திறமையை உடைய கூற்றுவன் என்னைத் துன்புறுத்துவதன் முன்னம், தாமரைப் பூப் போன்ற திருவடிகளின் அடையாளத்தை என்மேல் பொறித்து வைப்பாயாக. அங்ஙனம் பொறிக்காது வாளா விட்டு விட்டால் அழியாத பழி முழுதும் உன்னைச் சூழ்ந்து கொள்ளும் என்பதனை நீ உணர்வாயாக.

2. 02

   காய்ந்தாய் அனங்கன் உடலம் பொடிபடக் காலனைமுன்பாய்ந்தாய் உயிர்செகப் பாதம் பணிவார்தம் பல்பிறவிஆய்ந்தாய்ந் தறுப்பாய் அடியேற் கருளாயுன் அன்பர்சிந்தைசேர்ந்தாய் திருச்சத்தி முற்றத் துறையுஞ் சிவக்கொழுந்தே

   Kāynthāy aṉaṅkaṉ uṭalam poṭipaṭak kālaṉaimuṉ / pāynthāy uyirsekap pātham paṇivārtham palpiṟavi / āynthāyn thaṟuppāy aṭiyēṟ karuḷāyuṉ aṉparsinthai / sērnthāy thiruchchaththi mutṟath thuṟaiyuñ sivakkozhunthē

   திருச்சத்திமுற்றத்து உறையும் சிவக்கொழுந்தே! மன்மதன் உடம்பு சாம்பலாகுமாறு அவனை வெகுண்டாய். கூற்றுவனை அவன் உயிர்போகும்படி உதைத்தாய். உன் திருவடிகளைப் பணிபவர்களின் பல பிறவிகளையும் அறுத்தருளுவாய். உன்னை வழிபடும் அடியவர்களுடைய உள்ளத்தை இருப்பிடமாகக் கொண்ட நீ அடியேனுக்கு அருள்செய்வாயாக.

3. 03

   பொத்தார் குரம்பை புகுந்தைவர் நாளும் புகலழிப்பமத்தார் தயிர்போல் மறுகுமென் சிந்தை மறுக்கொழிவிஅத்தா அடியேன் அடைக்கலங் கண்டாய் அமரர்கள்தஞ்சித்தா திருச்சத்தி முற்றத் துறையுஞ் சிவக்கொழுந்தே

   Poththār kurampai pukunthaivar nāḷum pukalazhippa / maththār thayirpōl maṟukumeṉ sinthai maṟukkozhivi / aththā aṭiyēṉ aṭaikkalaṅ kaṇṭāy amararkaḷthañ / chiththā thiruchchaththi mutṟat thuṟaiyuñ sivakkozhunthē

   தேவர்கள் உள்ளத்தில் இருப்பவனாய் உள்ள திருச்சத்திமுற்றச் சிவக் கொழுந்துப் பெருமானே! பல துளைகள் உள்ள கூடாகிய இவ்வுடம்பில் புகுந்து ஐம்பொறிகளும் நாள்தோறும் அடியேனுக்குப் பற்றுக்கோடான உன் திருவடிப்பற்றினை அழிக்க, மத்தால் குழப்பப்படும் தயிர்போலச் சுழலும் என் சிந்தையின் கலக்கத்தை ஒழியச் செய்வாயாக. தலைவனே! அடியேன் உன் அடைக்கலம் என்பதனை நோக்குக.

4. 04

   நில்லாக் குரம்பை நிலையாக் கருதியிந் நீணிலத்தொன்றல்லாக் குழிவீழ்ந் தயர்வுறு வேனைவந் தாண்டுகொண்டாய்வில்லேர் புருவத் துமையாள் கணவா விடிற்கெடுவேன்செல்வா திருச்சத்தி முற்றத் துறையுஞ் சிவக்கொழுந்தே

   Nillāk kurampai nilaiyāk karuthiyin nīṇilaththoṉ / tṟallāk kuzhivīzhn thayarvuṟu vēṉaivan thāṇṭukoṇṭāy / villēr puruvath thumaiyāḷ kaṇavā viṭiṟkeṭuvēṉ / selvā thiruchchaththi mutṟath thuṟaiyuñ sivakkozhunthē

   வில் போன்ற புருவத்தை உடைய பார்வதி கணவனே! செல்வனே! சிவக்கொழுந்தே! நிலைபேறு இல்லாத உடம்பை நிலைபேறு உடையதாகக் கருதி இந்த நீண்ட உலகத்திலே பல துன்பங்களாகிய குழிகளில் விழுந்து சோர்வுறும் அடியேனை நீயாகவே வந்து அடிமை கொண்டுள்ளாய். அடியேனைக் கை விட்டால் அழிந்துவிடுவேன்.

5. 05

   கருவுற் றிருந்துன் கழலே நினைந்தேன் கருப்புவியிற்தெருவிற் புகுந்தேன் திகைத்தடி யேனைத் திகைப்பொழிவிஉருவிற் றிகழும் உமையாள் கணவா விடிற்கெடுவேன்திருவிற் பொலிசத்தி முற்றத் துறையுஞ் சிவக்கொழுந்தே

   Karuvut ṟirunthuṉ kazhalē niṉainthēṉ karuppuviyiṟ / theruviṟ pukunthēṉ thikaiththaṭi yēṉaith thikaippozhivi / uruvit ṟikazhum umaiyāḷ kaṇavā viṭiṟkeṭuvēṉ / thiruviṟ polichaththi mutṟath thuṟaiyuñ sivakkozhunthē

   வடிவால் விளங்கும் பார்வதி கணவனே! செல்வத்தால் பொலிவுபெறும் சத்தி முற்றப் பெருமானே! கருப்பையை அடைந்த காலத்தும் உன் திருவடிகளையே தியானித்தேன். கருவில் இருந்து வெளிப்பட்டு வளர்ந்து தெருவில் புகுந்தபோது வியப்புற்ற அடியேனை உலகப்பொருள்களை வியப்போடு பற்றும் நிலையைப் போக்குவிப்பாய். அடியேனை உலகப்பற்றில் விடுவாயானால் வீணாகக் கெட்டுவிடுவேன்.

6. 06

   வெம்மை நமன்தமர் மிக்கு விரவி விழுப்பதன்முன்இம்மையுன் தாளென்றன் நெஞ்சத் தெழுதிவை ஈங்கிகழில்அம்மை அடியேற் கருளுதி யென்பதிங் காரறிவார்செம்மை தருசத்தி முற்றத் துறையுஞ் சிவக்கொழுந்தே

   Vem'mai namaṉthamar mikku viravi vizhuppathaṉmuṉ / im'maiyuṉ thāḷeṉtṟaṉ neñchath thezhuthivai īṅkikazhil / am'mai aṭiyēṟ karuḷuthi yeṉpathiṅ kāraṟivār / sem'mai tharuchaththi mutṟath thuṟaiyuñ sivakkozhunthē

   பேரின்பவீட்டை நல்கும் சத்திமுற்றச் சிவக்கொழுந்தே! கொடிய இயமனுடைய ஏவலர் மிகுதியாகக் கூடி என்னைக் கீழே தள்ளுவதன் முன் இம்மை வாழ்விலேயே உன் திருவடிகளை என் நெஞ்சில் சுவடுபடும்படியாக வைப்பாயாக. இவ்வுலகில் என்னை நீ இகழ்ந்து புறக்கணித்து இருப்பாயானால் மறுமையிலே நீ அடியேனுக்கு அருளப் போகும் செய்தியை யாவர் அறிவார்கள்?

7. 07

   விட்டார் புரங்கள் ஒருநொடி வேவவொர் வெங்கணையாற்சுட்டாயென் பாசத் தொடர்பறுத் தாண்டுகொள் தும்பிபம்பும்மட்டார் குழலி மலைமகள் பூசை மகிழ்ந்தருளுஞ்சிட்டா திருச்சத்தி முற்றத் துறையுஞ் சிவக்கொழுந்தே

   Viṭṭār puraṅkaḷ orunoṭi vēvavor veṅkaṇaiyāṟ / suṭṭāyeṉ pāsath thoṭarpaṟuth thāṇṭukoḷ thumpipampum / maṭṭār kuzhali malaimakaḷ pūsai makizhntharuḷuñ / chiṭṭā thiruchchaththi mutṟath thuṟaiyuñ sivakkozhunthē

   வண்டுகள் நெருங்கும் தேன் பொருந்திய மலர்களை அணிந்த கூந்தலை உடைய பார்வதியின் வழிபாட்டினை விரும்பும் மேம்பட்டவனே! சிவக்கொழுந்தே! பகைவருடைய மதில்கள் ஒருநொடியில் வெந்து போகுமாறு கொடிய அம்பினால் சுட்டு நீறாக்கினாய், அடியேனுடைய உலகப்பற்றாகிய தொடர்பை நீக்கி அடிமை கொள்வாயாக.

8. 08

   இகழ்ந்தவன் வேள்வி அழித்திட் டிமையோர் பொறையிரப்பநிகழ்ந்திட அன்றே விசயமுங் கொண்டது நீலகண்டாபுகழ்ந்த அடியேன்றன் புன்மைகள் தீரப் புரிந்துநல்காய்திகழ்ந்த திருச்சத்தி முற்றத் துறையுஞ் சிவக்கொழுந்தே

   Ikazhnthavaṉ vēḷvi azhiththiṭ ṭimaiyōr poṟaiyirappa / nikazhnthiṭa aṉtṟē visayamuṅ koṇṭathu nīlakaṇṭā / pukazhntha aṭiyēṉtṟaṉ puṉmaikaḷ thīrap purinthunalkāy / thikazhntha thiruchchaththi mutṟath thuṟaiyuñ sivakkozhunthē

   விளங்குகின்ற சத்திமுற்றச் சிவக்கொழுந்தே! நீலகண்டா! உன்னை அலட்சியம் செய்த தக்கனுடைய வேள்வியை அழித்து வேள்விக்கு வந்த தேவர்கள் தம்பிழையைப் பொறுத்துக் கொள்ளுமாறு வேண்ட உலகப் பிரசித்தமாக அந்நாளிலேயே வெற்றி கொண்ட உன் செயலைப் புகழ்ந்த அடியேனுடைய குறைபாடுகள் நீங்க விரும்பி அருளுவாயாக.

9. 09

   தக்கார்வ மெய்திச் சமண்தவிர்ந் துன்றன் சரண்புகுந்தேன்எக்காதல் எப்பயன் உன்றிற மல்லால் எனக்குளதேமிக்கார் திலையுள் விருப்பா மிகவட மேருவென்னுந்திக்கா திருச்சத்தி முற்றத் துறையுஞ் சிவக்கொழுந்தே

   Thakkārva meythich samaṇthavirn thuṉtṟaṉ saraṇpukunthēṉ / ekkāthal eppayaṉ uṉtṟiṟa mallāl eṉakkuḷathē / mikkār thilaiyuḷ viruppā mikavaṭa mēruveṉṉun / thikkā thiruchchaththi mutṟath thuṟaiyuñ sivakkozhunthē

   சான்றோர் வாழும் தில்லைநகரில் விருப்புடையவனே! வடமேரு என்று சிறப்பித்துச் சொல்லப்படும் வடதிசைக்கு உரியவனே! சிவக்கொழுந்தே! பொருத்தமான விருப்பத்தைப் பொருந்திச் சமண் சமயத்தை விடுத்து உன் அடைக்கலமாக வந்து சேர்ந்தேன். உன்னைப் பற்றி செய்திகளைத் தவிர வேற்றுச் செய்திகளில் எந்த விருப்பமும் இல்லை. அவற்றால் எனக்கு எந்தப் பயனும் இல்லை.

10. 10

    பொறித்தேர் அரக்கன் பொருப்பெடுப் புற்றவன் பொன்முடிதோள்இறத்தாள் ஒருவிரல் ஊன்றிட் டலற இரங்கிஒள்வாள்குறித்தே கொடுத்தாய் கொடியேன்செய் குற்றக் கொடுவினைநோய்செறுத்தாய் திருச்சத்தி முற்றத் துறையுஞ் சிவக்கொழுந்தே

    The last verse tells how the lord pressed down with one finger when Ravana tried to lift the mountain, then gave him a sword out of pity, and asks him to destroy the grievous results of the singer's faults.

    Poṟiththēr arakkaṉ poruppeṭup putṟavaṉ poṉmuṭithōḷ / iṟaththāḷ oruviral ūṉṟiṭ ṭalaṟa iraṅki'oḷvāḷ / kuṟiththē koṭuththāy koṭiyēṉsey kutṟak koṭuviṉainōy / seṟuththāy thiruchchaththi mutṟath thuṟaiyuñ sivakkozhunthē

    சிவக்கொழுந்தே! இயந்திரத் தேரை உடைய இராவணன் கயிலையைப் பெயர்க்க முற்பட்டானாக அவனுடைய பொன்னாலாகிய முடிகளை அணிந்த தலைகளும் தோள்களும் நொறுங்குமாறு ஒரு விரலை அழுத்த அவன் அலற அவனிடம் இரக்கம் காட்டிப் பிரகாசமான வாளினை அவன் நலன் குறித்துக் கொடுத்தாய். தீவினையை உடைய அடியேன் செய்த குற்றமாகிய கொடிய வினையின் பயனாகிய நோயினை அழித்தாய்.